Cel lekcji: poznanie budowy arkusza kalkulacyjnego oraz wykonywanie prostych obliczeń za pomocą formuł.

Narzędzie do wykonania ćwiczenia otwórz z lokalizacji START > wpisz kalkulator

Widok kalkulatora naukowe (można przełączyć w lewym górnym rogu z pozycji menu)
1. Budowa arkusza kalkulacyjnego
Dokument programu Microsoft Excel nazywamy skoroszytem. Skoroszyt może zawierać jeden lub kilka arkuszy.
Arkusz kalkulacyjny składa się z:
- kolumn oznaczonych literami: A, B, C, D…,
- wierszy oznaczonych liczbami: 1, 2, 3…,
- komórek, znajdujących się na przecięciu kolumny i wiersza.

Każda komórka ma swój adres. Adres tworzymy z litery kolumny i numeru wiersza, np. A1, B8, C12.
Po zaznaczeniu komórki jej adres można zobaczyć w polu nazwy, a jej zawartość również na pasku formuły.

2. Co można wpisać do komórki?
W komórce arkusza możemy umieścić:
- tekst, np.
Suma, - liczbę, np.
345, - formułę, np.
=A1+A2.
Każda formuła w Excelu rozpoczyna się znakiem =.
Podstawowe operatory matematyczne:
+ dodawanie- odejmowanie* mnożenie/ dzielenie
Możemy również używać nawiasów, tak jak w zwykłych działaniach matematycznych.
Ćwiczenie 2.1.
Przepisz tabelkę i wykonaj formuły podane w przykładzie dla każdego z pięciu rekordów przypisanego do każdego działania matematycznego.

3. Pierwsza złożona formuła

W komórce A1 wpisujemy:
=36*(25+48)-16*22
i zatwierdzamy klawiszem Enter.
Warto zwrócić uwagę, że po zatwierdzeniu w komórce widzimy wynik, natomiast po ponownym zaznaczeniu komórki na pasku formuły możemy zobaczyć zapisaną formułę.
4. Obliczenia z wykorzystaniem adresów komórek
Zaletą arkusza jest możliwość wykonywania obliczeń na podstawie wartości znajdujących się w innych komórkach.

Wpisujemy:
| Komórka | Zawartość |
|---|---|
| A1 | 345 |
| A2 | 8720 |
| A3 | 52 |
| A4 | =A1+A2+A3 |
Po naciśnięciu Enter w komórce A4 pojawi się wynik.
Następnie można zmienić jedną z liczb, np. wartość w A1, i sprawdzić, co stanie się z wynikiem w A4. Najważniejszą właściwość arkusza jest to, że wynik formuły jest automatycznie przeliczany po zmianie danych.
Plik zgodnie z ćwiczeniem 4 zapisujemy w folderze Arkusze pod nazwą suma1.
5. Funkcja SUMA

Do komórek B1-B3 wpisujemy te same liczby, zaznaczamy zakres B1:B3 i korzystamy z polecenia Autosumowanie. Excel utworzy formułę:
=SUMA(B1:B3)
zapis B1:B3 – oznacza on wszystkie komórki od B1 do B3.

