Cel lekcji: poznanie budowy arkusza kalkulacyjnego oraz wykonywanie prostych obliczeń za pomocą formuł.

1. Budowa arkusza kalkulacyjnego

Dokument programu Microsoft Excel nazywamy skoroszytem. Skoroszyt może zawierać jeden lub kilka arkuszy.

Arkusz kalkulacyjny składa się z:

• kolumn oznaczonych literami: A, B, C, D…,
• wierszy oznaczonych liczbami: 1, 2, 3…,
• komórek, znajdujących się na przecięciu kolumny i wiersza.

Każda komórka ma swój adres. Adres tworzymy z litery kolumny i numeru wiersza, np. A1, B8, C12.

Po zaznaczeniu komórki jej adres można zobaczyć w polu nazwy, a jej zawartość również na pasku formuły.

2. Co można wpisać do komórki?

W komórce arkusza możemy umieścić:

• tekst, np. Suma,
• liczbę, np. 345,
• formułę, np. =A1+A2.

Każda formuła w Excelu rozpoczyna się znakiem =.

Podstawowe operatory matematyczne:

+ dodawanie
- odejmowanie
* mnożenie
/ dzielenie

Możemy również używać nawiasów, tak jak w zwykłych działaniach matematycznych.

3. Pierwsza formuła

W komórce A1 wpisujemy:

=36*(25+48)-16*22

i zatwierdzamy klawiszem Enter.

Warto zwrócić uwagę, że po zatwierdzeniu w komórce widzimy wynik, natomiast po ponownym zaznaczeniu komórki na pasku formuły możemy zobaczyć zapisaną formułę.

4. Obliczenia z wykorzystaniem adresów komórek

Zaletą arkusza jest możliwość wykonywania obliczeń na podstawie wartości znajdujących się w innych komórkach.

Wpisujemy:

Po naciśnięciu Enter w komórce A4 pojawi się wynik.

Następnie można zmienić jedną z liczb, np. wartość w A1, i sprawdzić, co stanie się z wynikiem w A4. Najważniejszą właściwość arkusza jest to, że wynik formuły jest automatycznie przeliczany po zmianie danych.

Plik zgodnie z ćwiczeniem 4 zapisujemy w folderze Arkusze pod nazwą suma1.

5. Funkcja SUMA

Do komórek B1-B3 wpisujemy te same liczby, zaznaczamy zakres B1:B3 i korzystamy z polecenia Autosumowanie. Excel utworzy formułę:

=SUMA(B1:B3)

zapis B1:B3 – oznacza on wszystkie komórki od B1 do B3.